متاسفانه در ایران ملخ برای مدلهای سبک گیر نمیاد و خوب این خودش یه مشکل هست دیگه.اما خوشبختانه از نظر باتری ، موتور و ساخت بدنه ی مدل های سبک مشکلی وجود نداره. برای سیستم کنترل از راه دور این مدل ها هم کنترل رادیویی نیست اما فرستنده و گیرنده مادون قرمز با بردی حدود ۱۰ متر در یه سری ماشین های چینی هست که میشه از اون ها در ساخت مدل های زیر ۳۰ گرم استفاده کرد. گیرنده این سیستم خیلی کوچیک و سبک هست . از ۲ باتری قابل شارژ ۷۰mha تغذیه میکنه و 2 خروجی برای 2 موتور فوق العاده کوچیک داره . دور موتورها کم و زیاد میشه . و 2 حالت کند و تند برای قدرت موتور ها داره... از این سیستم میتونید برای یه میکرو استفاده کنید... موتور و باتری برای مدل های سبک زیر قیمت 1000 تومان هست.
در مورد ملخ این مدل ها که اصلا گیر نمیاد شاید بتونید خودتون بسازید. که هم میشه با بالسا ساخت و هم میشه با بریدن یه لیوان یک بار مصرف درست کرد...البته خیلی دقیق باید بریده بشه تا اون شیب و موجی که رو ملخ هست درست در بیاد تا راندمانش بالا بره.تصاویر پایین تو این زمینه شما رو راهنمایی میکنه.
برای بدنه ی این مدل ها هم بلو فوم یا بالسای نازک برای قسمت سوکان ها و یونو فوم با ضخامت 1 سانت برای بال اصلی ( یونولیت رو باید ببرید و یه ایرفویل خوب بسازید) و بازهم بالسا برای محور طولی هواپیما ( البته نه ورقه ای .. بالسا های میله ای شکل ) بهترین ابزار هست ...( بازهم بستگی به سایز مدل داره.)
اگر بتونید این موارد رو گیر بیارید میتونید یه مدل سبک بسازید.
.یه سری از دوستان از من خواسته بودن که توضیحاتی رو در مورد ساختن بدنه ای که تمیز در بیاد بدم که اینجا به مواردی اشاره می کنم.
ببینید دوستان قبل از هر کاری شما باید طرحتون رو تو ذهن بیارید و بعد رو کاغذ.هر سیستمی که بخواین ببندین و یا هر بدنه ای رو که بخواین بسازین حتما از رو نقشه ای که خودتون می کشید باید بسازید.حتی در موارد ساده و جزئی.چرا که شما دارید یه مدل پرنده می سازید جسمی که از زمین جدا میشه و پرواز میکنه و یه همچین چیزی رو هم همین جوری نمیشه ساخت و باید همه موارد مربوط به آیرودینامیک بدنه که به شکل درست قرینه سازی ها و زاویه ها و ...مربوط میشه رعایت بشه. و اینجاست که اگه شما همین جوری و بدون طرح قبلی مدل بسازین چیز جالبی در نمیاد و شاید هم اصلا قادر به پرواز نباشه. پس این نکته اول...
شکل بدنه ها معمولا تقلیدی هست یعنی اکثرا برای قشنگی و همچنین اینکه این بدنه ها امتحان خودشونو پس دادن از روی این مدل ها میسازن.و رایج ترین اونها trainer هایی با مدل های piper cub و بعضی مدل های سسنا و اسپورت هستن.میتونید این مدل ها رو در زیر ببینید. اما چی جوری تو اون سایزی که شما می خواین در بیارین.؟.!.؟.!.؟.!.
این کار هم از نقشه هایی که تو بازار فروخته میشه و یا اگر شما تصویر 1 بعدی از نماهای مختلف یک مدل دیدین میتونید با ضرب کردن نسبت ها به صورتی که 2 شکل با هم متشابه باشن سایز مورد نظرتون رو ردیف کنید.
از نظر من ساختن بدنه اصلی با یونولیت به ضخامت 1 سانت خیلی راحت هست ...البته برای مدل هایی که اندازه اونها زیر 80-90 سانت باشه . اگر مدل بزرگتر بشه خوب اونجا بالسا استفاده میشه... همه اینها سلیقه ای هست . تو ساختن بدنه برای اینکه آدم 6 تا دست نداره از گیره های لباس . برای چسبیدن و خشک شدن چسب چوبی که می زنید استفاده میشه. برای ساختن بال اگر از بالسا استفاده بشه نیاز به کاور داره ولی یونولیت فشرده هم سبکتر هست هم با یه برشکاری ساده میتونید یه بال خوب و مناسب برای پرواز بسازید.اگر باز هم نیاز به توضیح هست بفرمایید!!!
این یه مدل piper cub هست.
این هم یه مدل اسپورت.
مدل سازی رشته ای هست که اخیرا در ایران داره طرفداران نوجوان و جوان زیادی پیدا میکنه.این حرفه خیلی هم بی دردسر و بدون مشکل نیست.در زمینه مدل های موتور الکتریک مشکلاتی از قبیل قیمت های زیاد برخی لوازم ...مشکلاتی که برای تهیه لوازم وجود داره... کمبود و یا نبود بعضی موارد در کشور از قبیل این مشکلات هست که خیلی ها هم شاید به خاطر این مشکلات تا وسط کار میان اما رها میکنن...
کسانی که مدل سازی رو با الکتریک شروع میکنن معمولا از مدل های سبک (indoor airplane) مدلسازی رو آغاز میکنن. چرا که ساختن یه مدل فوق سبک خیلی راحت تر از مدل های سنگین تر و بزرگ تر هست.در ساختن فوق سبک ها از هر چیزی میشه استفاده کرد اما مشکلی که تو این مورد وجود داره مشکل رادیو کنترل اونها هست. گیرنده ای سبک و کوچک نیاز داره که اونم تو ایران پیدا نمیشه.مشکل دیگر در نبود ملخ مناسب برای این مدل هاست(در کشور) اگر کسی گیرنده و ملخ مناسب برای این مدل ها داشته باشه می تونه تو زمینه ساخت مدل های سبک توانایی خودش رو بالا ببره.......
اما در مورد مدل های بزرگتر و سنگین تر ...لوازمی که برای مدل های الکتریک حدود (100 تا 500 گرم) استفاده میشه از قبیل باتری .. موتور .. سروو (یا سیستم های مشابه ) .. بالسا / بلوفوم/ینوفوم (یونولیت) و ... هم راحت تر و هم ارزون تر گیر میاد. در مورد رادیو کنترلشون هم اگر مدل واقعا بزرگ باشه میشه از نمونه های موجود در پایتخت استفاده کرد و هم میشه از رادیو کنترل ماشین های چینی 6 تا 12 ولت موجود در بازار استفاده کرد.البته با بالا بردن برد این سیستم ها... تقریبا برد این رادیو کنترل ها رو میشه تا 150 متر و نمونه های بهتر رو تا 300 متر یا بیشتر بالا برد.(خیلی ساده) ولی باید به سایز و وزنشون هم توجه کرد...تو این مدل ها موتور به خاطر امکان سنگین شدن مدل حتما با چرخ دنده به کار میره... بدنه و بال تا جایی که ممکن هست سبک ساخته میشه . به جای سروو از سیستم های مشابه که سبک تر و ارزون تر در میاد استفاده میشه . چرخ ها و ملخ (ها) هم سبک انتخاب می شن تا همه اینها بتونن سنگینی گیرنده رو جبران کنن و مدل بتونه بپره...اینها همه مربوط به اون روش ساخت دوم بود .... اگر شما از رادیو های موجود در بازار که مخصوص مدل های الکتریک هستن استفاده کنید باید از سروو های 34000 تومانی و موتور های بزرگ و مخصوص مدل و چیزای دیگه استفاده کنید که در این صورت هزینه ساخت مدل میره بالای 260000 تومان.......(در صورتی که در اون یکی حالت هزینه ای که تموم میشه به 30000 تومان هم نمیرسه....حالا 300000 تومان کجا و 30000 تومان کجا ...؟...!....)
گلایدر های الکتریک هواپیماهای بدون موتوری هستند که با پرتاب کردن به آسمون پرواز می کنند.ساختن یک مدل گلایدر خیلی راحت هست در صورتی که شما تو تعیین دقیق center of gravity یا همون مرکز ثقل تو مدلتون مشکلی نداشته باشید.
رادیو کنترل هایی که برای این مدل ها استفاده میتونه از 1 تا 6 کانال باشه .که البته اون بستگی به خودتون و همچنین سایز و وزن مدلتون داره . اکثر گلایدرها تو یه سایز معمولی رادیوهای 2کاناله و در بعضی3 کانال دارن. اما از نظر من ساختن مدل 2 کاناله راحت تر هست و پرواز خوبی هم داره. چون روی بال اصلی این مدل ها نیاز به داشتن قسمت متحرک نیست. این 2 کانال هم مربوط به سوکان ها میشن. معمولا این مدل ها رو در ساخت یه مقدار سنگین در میارن برای اینکه در این حالت میشه اونها رو به ارتفاع بیشتری پرتاب کرد .....خوب هرچی بالاتر بهتره دیگه پرواز طولانی تری هم خواهیم داشت.ولی در ساختن یه گلایدر به بال اون باید خیلی توجه بشه چون اصلی ترین قسمت این مدل محسوب میشه. و از لحاظ آیرودینامیک، بال باید خیلی دقیق ساخته بشه تا پرواز خوبی داشته باشه.اینم بگم که بال در این مدل ها با چوب بالسا ساخته میشه.
به نظر شما پرواز این گلایدر الکتریک جالب نیست؟ i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i!i
RC modeler : cc
من می خواستم اینجا یه بحث جالب رو آغاز کنم...اما فکر کردم که اول به این مبحث الکتریکی یا احتراقی بپردازم بهتره!!!!(بهتره عامیانه تایپ کنم.مشکلی هست نظر بدین)
من تا حالا با مدلرهای زیادی برخورد داشتم که تقریبا همه اون ها یه فضای عجیبی از مدل های الکتریک تو ذهنشون هست و هر وقت صحبت از مدل میشه سریعا بحث هواپیماهای موتور احتراقی تو ذهنشون میاد .
ساختن هواپیماهایی که موتور احتراقی دارن از نظر من خیلی پر دردسر تر و گرون تر از بستن یه موتور الکتریک تموم میشه.همون طور که می دونید حداقل قیمت یک موتور احتراقی در ایران ( پایتخت) حدود ۶۵۰۰۰ تا ۷۵۰۰۰ تومان هست. در صورتی که اگر یه هواپیمای موتور الکتریک تو همون سایز بسازید به موتور الکتریکی در حدود ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ تومان نیاز دارید...اکثر مدل های الکتریک که ما بخواهیم بسازیم به چرخ دنده برای قدرت موتور نیاز داره که اون هم در همه سایز و خیلی آسون میشه تهیه کرد... برای ردیف کردن این سیستم شما می تونید از بالسا که باز اونم خیلی راحت میشه تهیه کرد استفاده کنید.
برای این مدل ها از باتری های قابل شارژ استفاده میشه که اون هم در تهران از نمونه ۷۰ میلی آمپری تا بالای ۳۰۰۰ موجود می باشد.
مدل های احتراقی حتما باید در سایت های پرواز مدل پرواز کنن در صورتی که شما شاید بتونید غیر از این مکانها مدل التریکیتون رو بپرونید.
برای موتورالکتریک ها حتما لازم نیست از سروو یی که در بازار فروخته میشه استفاده کنید.شما میتونید از موتور های ۲۰۰ تا ۷۰۰ تومانی با بکارگیری چرخ دنده یک سروو پرقدرت برای مدل های بالای ۳۰۰ گرم درست کنید.این هم یکی دیگر از موارد کاهش قیمت هست.
برای بدنه موتور الکتریک ها از یونولیت و همین طور بلوفوم و بالسا استفاده میشه. البته اون بستگی به سایز مدلتون داره که از هر کدوم به چه میزان استفاده کنید. در مدل های سبک از یونولیت هم استفاده نمیشه.
شروع مدلینگ با الکتریک میتونه در آینده از شما یک مدلر حرفه ای در هر مدلی بسازه.
خلاصه که مدل الکتریک نیاز به دانش الکترونیک هم داره ( تا حدودی ) و همین طور بیشتر از همه به ابتکار سازنده که بتونه با بکار گیری هر چیزی یه سیستم پرنده ردیف کنه...
اگر نیاز به توضیح خاصی در مورد موضوعی در این بحث دارید نگران نباشید چرا که electric rc modeler با شماست.
در آینده حتما تصاویری از مدل هایی که ساختم تو وبلاگ میتونید ببینید.اما فعلا چند مدل رو در پایین میتونید ببینید. منبع:www.owjeparvaz.myblog.ir
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~>owjeparvaz<~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
هواپیماهای تری دی پرواز خیلی زیبایی دارند و در هر شکل و جهتی قادر به پرواز هستند.
در هر زمینه ای اگر نیاز به تصویر دارید می توانید در قسمت نظر های وبلاگ یا به آدرس زیر ایمیل بزنید.با تشکر
تصاویری که به ردیف کردن سیستم جلوبرنده مدلتون کمک می کنه رو اینجا رله کردم.کمک می کنه
این ۲ تا اولی ها برای فوق سبک ها مناسب هست.موتور خیلی کوچیکی دارند.
تقسیم بندی کلی هواپیماهای مدل موجود در بازار:
هواپیمایی که شما از بازار خریداری می کنید معمولا یکی از انواع ARC , ARF , KIT و یا RTF هستند.
هواپیماهایی که به صورت KIT عرضه می شوند دارای قطعات کاملا جدا از هم هستند نیاز به این هست که خریدار کاملا آن را تکمیل کند . حتی ممکن هست نیاز به خرید قطعات اضافه دیگر هم باشد.
نوع دوم هواپیماهای ARC یا (Almost ready to cover) هستند . این گونه مدل ها تا حدودی توسط شرکت ساخته شده و قسمت بیشتری توسط خریدار تکمیل می گردد.البته قسمت covering توسط خریدار انجام می شود.
نوع سوم هواپیماهای ARF یا Almost ready to fly هستند که تفاوت چندانی به نمونه های RTF یا Ready to fly ندارند. حدود 90% کار ساخت توسط شرکت انجام شده و نیاز به تکمیل نهایی دارد.
انواع هواپیماهای کنترل از راه دور:
ساده ترین نوع هواپیما های کنترل از راه دور گلایدر ها هستند که موتور ندارند و با پرتاب آنها به ارتفاع و تحت تاثیر جریان های هوایی پرواز می کنند.
هواپیماهای Trainer:
این نوع هواپیماها در سرعت کمتری نسبت به بقیه پرواز می کنند و قادر به انجام مانور و حرکات آکروباتیکی زیادی نیستند.و این ها ناشی از نوع بال به کار رفته در این هواپیما است. چرا که بال Trainer ها از نوع flat bottom airfoil هست .Trainer ها برای افراد مبتدی و کسانی که می خواهند پرواز کنترل از راه دور را بیاموزند و تا کنون پرواز نداشته اند بسیار مناسب است.
هواپیماهای Scale:
این نوع هواپیمای مدل نمونه کوچک شده یک هواپیمای واقعی است. و لذا قادر به انجام مانورهای نمونه مشابه خود هستند.این دسته مدلها از لحاظ شکل ظاهر و مقیاس اجزاء درجه بندی دارند.
هواپیماهای Sport:
این گونه مدل ها قادر به انجام حرکات آکروباتیک و مانور های جالبی همچون پرواز وارونه ، پرواز در راستای عمود و ... هستند. سرعت بالایی دارند. بال این هواپیماها از نوع semi-symmetrical airfoil
هست و معمولا بال در وسط و یا زیر بدنه قرار می گیرد...........................................
این گونه هواپیما ها برای کسانی که با مدل های Trainer پرواز داشته اند و یا سابقه ساخت مدل را داشته اند مناسب است.
هواپیماهای :Aerobatic
هواپیماهای این نوع معمولا در سایز بزرگ ساخته می شوند و کاملا قادر به انجام مانورهای زیبا با سرعت زیاد هستند.نوع بال آنها از نوع symmetrical airfoil هست.
توجه به بال هواپیما معیاری دیگر در خرید هواپیمای مدل:
هواپیماهایی که دارای بال از نوع flat هستند دارای سرعت کمتری نسبت به بقیه هستند و لذا فابلیت مانورکمتری هم دارند.
هواپیماهایی که بال آنها از نوع semi-symmetrical airfoil (که مخلوطی از 2 نوع دیگر است) هست سرعت بالاتری نسبت به نوع اول دارند.
نوع سوم که در هواپیماهای Sport و Aerobatic وجود دارد نوع symmetrical air foil هست.
اصطلاحات پرواز :
1- دايو كردن : مدل را پرتاب كرده اندكي پس از پرواز با سر به حالت شيرجه روي زمين فرود مي آيد.
2- استال كردن : مدل پس از پرتاب ابتدا كمي صعود كرده سپس با سر بطرف زمين فرود مي آيد.
3- تريم يا آرايش سطوح پرواز: منظور تنظيم دقيق و طبيعي سطوح پرواز بطوري كه صحيح پرواز كرده و فرود مناسب داشته باشد. ( پرواز در يك راستا )
4- گلايد : منظور به مدلهايي اطلاق مي شود كه بدون داشتن موتور و پس از پرتاب قادر باشند مدتي پرواز نمايند. ( هواپيماي گلايدر )
5- اسپينر : قطعه نگهدارنده ملخ هواپيماي مدل كه از جنس پلاستيك يا چوب است.
6- پايلون : چهار مثلث كه از راس بصورتي هرمي درست چسبيده شده باشند.
7- دپ : ماده اي ضد آب براي پوشش سطوح بدنه و بال هواپيماي مدل .
8- آيروديناميك : ( در هوانوردي ) طراحي سطوح پرواز بگونه اي كه هوا را براحتي شكافته و مقاومت در برابر آن را خنثي نمايند.
